Verblènd
Marja van Trier, Lons (Loon op Zand)
Zuuk ‘t nie in ‘n zwaor woord
Zuuk ‘t licht nie in mystiek
Zuuk het licht nie!
Schènsel doe z’n eige licht veur!
Mar wie in het döster taast
op gevuul en op gewêete
higget het licht vul bêeter vast.
Die wor nie gefopt dur straolen,
mokt vurzichtig iedre paas
op z’n éége ruustig vortje
wor ‘t döster afgetaast.
Tot ‘ne pad gevonden wordt,
unne kaant om op te lèève.
Waor ge nôodig zet,
hil effe,
oe verbonden vuult meej God.
Want verblènd op licht af zwêeve
Doe allenig mar ‘ne mot.
Mij de kèèrsvlam en z’ne wèrmte
as ie op ‘we pad komt nie
Mar blèf helder constateren
wè ge zelf in ’t döster ziet.
Waor ge vuurstêen vend
en dreug strooj,
meej geluk ok lucifers,
waoröt g’as ‘t licht gedôofd ies
zelf wir ‘n nieuw licht perst.
Vur de wèèrden en de woorden
mar nie te veul, asteblîef
Blèf beschaaje, nostenbaaj de woorden:
heb ’we naoste lîef.