De Pruimebwoom
Frans Verschuren, Ettes (Etten-Leur)
Ooverlèèst zaat ik bij de kapper.
't Waar op n'n vrijdaggemiddeg,
mar daddis nou nie zwoo van belang.
Impesaant attie daor zwo staot te knippe
vetèlt ie oover tjeen èn taander,
zoas kappers da kunne.
IJ aar 't oover z'nne pruimebwoom.
Die ston zwo vol èn astikke rijp.
Feitelijk wou tie twjee daoge snippere
want ze moesse d'r af.
Add'n week nou is vjeertiendaoge n'aar eej
èn dan liefst deeze week nog,
da zou noggis goêd uitkomme.
Ja... èn witte nog wa 't aaregste n'is?
De kommede Zondag is m'n peetekiend jaorig.
Daor mo'k nor toe.
Oe motta nou?
Kom daor zo'n kèèreltje
aachter zo'n voebalblaoike vandaon:
"Ik èm de zondag toch niks te doên.
A'k 'n paor maote bij kan vinne
èn ge zèt 'n paor èmmers buite meej 'n kratje biêr,
dan èdde gij 'n zondaggen'aved oewen bwoom leeg."
Da waar 'n uitkomst!!
Nou ge voelt 'm al wèl ange eej?
G'aar de kapper smondags is motte woorre!
Bwoom leeg, kratje leeg,
èn d'èmmers wook leeg...
op alle pitte nor.
Toen a'k da woorde docht ik bij m'n eige,
De jeugd sprik nie aljeen de waorèd,
mar ze doên zèllefs nog mjeer.
Èn daddis toch feitelijk 'n goei tjeeke, nie dan?